koop tickets online
Shot-online 04/11/2018
Napoleon Games

Ontvang tot € 500 free bets bij Napoleon Sports & Casino.

Langs de lijn - Respect !?

Vooraf even dit: SHOT-online poogt u vanaf heden terug regelmatig artikels aan te bieden zoals “Langs de lijn”, “Retro”, “Cercle en Brugge door de jaren heen”, “Schijnwerpers op”, spelersinterviews, enz…
Door de vernieuwing van de website waren (zijn) nog niet alle mogelijkheden voorhanden voor onze rubrieken.  Vandaar dat het windstil bleef uit deze hoek.  We hopen de groene wind terug in de zeilen te krijgen en u af en toe te vergasten op een stukje Cercle-literatuur uit eerste hand.  Geloofwaardig dus.

Hoewel het voorgaande ook een reflectie geeft op de titel, over naar het onderwerp nu.  In het “Astridpark” te Anderlecht, dus niet de “Bottanieken hof” te Brugge alwaar de nieuwe supportersvereniging “Cercle 8310” in l’ Estaminet hun lokaal vindt, schalde voor de wedstrijd een oproep door de luidsprekers om respect te tonen voor de scheidsrechters, “want zonder scheidsrechters is er immers geen voetbal”, klonk het.

Terecht, maar door het optreden van “BV” en co op 15 maart 2015 was er ei-zo-na heel wat minder voetbal in Brugge. De scheidsrechter in kwestie toonde zich in latere wedstrijden van Cercle, op zijn zachtst uitgedrukt, ook geen groene fan.

Waar ik naartoe wil in mijn betoog, is niet het al dan niet letterlijke proces van ene of andere scheidsrechter maken, maar wel volgende bedenking t.o.v. de media:
Naar analogie met de oproep van de Anderlechtse stadionomroeper, schrijf ik, bij gebrek aan micro, tot de Belgische pers: “heb respect voor de niet G5 (+ Antwerpse ploegen of YR KV Mechelen, die wel alle aandacht krijgen), want zonder de “kleinere ploegen” is er ook geen voetbal …”.

Het is schrijnend hoe de media zich prostitueren voor ploegen met een grote aanhang.  De verkoopcijfers natuurlijk…  Spijtig ook voor de journalisten die “teamwatcher” zijn van een “kleinere ploeg”.  Ondanks hun inzet worden ze karig beloond met een klein stukje in de krant.

Als Cercle dan al eens tegen één van de “toppers” speelt in een thuiswedstrijd, is 95 % van het krantenverhaal gewijd aan de tegenpartij of de Europese match die ze gespeeld hebben of nog moeten spelen.  U kent het wel.

Als Cercle drie centrale verdedigers moet missen, om maar één recent voorbeeld te geven, hebt u een vergrootglas nodig om dit in de media te lezen/horen.  Zelfs Hercule Poirot of Sherlock Holmes zouden er een flinke kluit aan gehad hebben.
Oh wé, bij de toppers in dergelijk geval.  Twee pagina’s, vijf dagen lang.

Afin, ik hoef het u eigenlijk niet te beschrijven, u merkt het zelf dagelijks op.

Er zijn er die nog verder gaan.  Na de goede start van Cercle dit seizoen kwamen er een reeks nederlagen tegen “toppers”.  Na dit puntenverlies schreef journalist “NP” (er staat net een “s” te veel in zijn naam om de vergelijking te maken met het “vergif” uit zijn pen) “dat Cercle nu langzaamaan op de plaats komt waar het thuishoort”.  Objectiviteit!?

Een ander thema is, wat onze voorzitter ook reeds aanhaalde, het voortdurend verwijzen naar “satelietploeg van Monaco”.  Het woord “huurling” is schering en inslag.  Bij geen enkele ploeg in de Belgische competitie die in handen is van een buitenlander (en er zijn er zeer veel), komt dit aan bod.  Plat clichégebruik, copy/paste en in replay mode.  Ook dat is blijkbaar hedendaagse journalistiek.

Dus, heren hoofdredacteuren, gedenk: “zonder de ‘kleine ploegen’ is er geen voetbal!”  Respect voor iedereen dus, respect dat zich vertaalt in de nodige aandacht op uw nationale pagina’s/zenders.

Calimero-gevoel?  Neen!  Realiteit? Ja!
 

 

Georges Debacker
Hoofdredacteur SHOT-online
30.10.2019

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Nabil Alioui

In de week na de mathematische redding voor Cercle Brugge had ik een gesprek met Nabil Alioui.  Deze Franse jeugdinternational streek in augustus neer aan de groen-zwarte kant van het Jan Breydelstadion, maar kampte met een vervelende blessure.  Maar er is licht aan het einde van de tunnel.  De lijdensweg is bijna ten einde voor Nabil.  Vorige maandag maakte hij zijn debuut bij de beloften in de wedstrijd in en tegen Anderlecht.  De honger naar meer is groot bij de getalenteerde Franse aanvaller.  

‘Binnenkort speelminuten in de eerste ploeg’ 

 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Praatje met een speler - Adrien Bongiovanni


"Ervaring op doen op het hoogste niveau"

 

Daags voor de vierde wedstrijd van PO II tegen Waasland-Beveren had ik een aangenaam gesprek met Adrien Bongiovanni.  De jonge Luikenaar met Italiaanse roots staat de laatste weken vaak in de basisopstelling van Laurent Guyot.  Met hem had ik een gesprek over zijn carrière en zijn tijd bij Cercle Brugge. 

Adrien, kun je voor onze lezers even je sportieve voorgeschiedenis schetsen?  Je bent momenteel bezig aan je eerste seizoen bij groen-zwart.  Wat waren je teams voor je bij Cercle aan de slag ging?

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Retro - Björn Sengier geïnterviewd

RETRO
 

Twee jaar tussen de palen op Olympia…    
                                 

Björn Sengier geïnterviewd
 

Het kan iedereen overkomen. Je presteert prima in een of andere organisatie, je voelt je er kiplekker. En plots, niet alleen onverwacht maar naar je overtuiging ook onterecht, daar krijg je een koude douche over je lijf. Zo ijskoud is die douche dat ze je noodzaakt een einde te maken aan het verhaal dat je aan het schrijven bent. Niet dat er geen leven meer is na die shock, dat niet, maar toch wel zo dat het je bijzonder zwaar uitvalt een nieuwe start uit te zoeken en het roer weer op te nemen. De vraag die zich hierbij opdringt: Eens dat het tijd tot bezinken heeft gehad, hoe kijkt ‘het slachtoffer’ naar wat hem destijds overkomen is? Ligt het gebeuren hem zo zwaar op de maag dat het hem niet eens mogelijk is waardering uit te spreken voor wie en voor wat hij destijds heeft mogen meemaken?  “The time is a great healer,” beweren de Engelsen, en Björn Sengier bewijst dat het waar is.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Karel Derdaele

 

Ticketing verantwoordelijke

Als je het Cercle-secretariaat binnenstapt valt het meteen op.  De “bemanning” - sinds Silke recent haar geluk elders is gaan zoeken is dit letterlijk te nemen  - , is vrij jong.  Een beetje zoals de spelerskern zelf, zeg maar. Eén van die personen waar de supporter wellicht het vaakst oog in oog mee komt te staan is Karel Derdaele. Karel is immers de verantwoordelijke voor de ticketverkoop, abonnementenverkoop, enz…
Met o.a. het oog op de eerstdaags startende abonnementenverkoop, tijd voor een kennismaking.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 205)

* Cercle

Op voetbalgebied was het momenteel duidelijk komkommertijd.  Na de ophefmakende overstap van Hans Gerard naar Union Sint-Gillis was de storm ogenschijnlijk gaan liggen en leek windstilte te overheersen : voorlopig dus geen uitgaande transfers meer maar evenmin inkomende transfers.  En de modale Cerclesupporter verwachtte waarschijnlijk toch wel één, en waarschijnlijk liefst meerdere, nieuwe klepper(s) die de promotie zou(den) waarmaken.

Voorlopig dienden de fans echter hun voetbalhonger te stillen met eerder dagdagelijks nieuws…

“Algemene vergadering” : “Verleden maandag had de algemene vergadering plaats met herkiezing van de helft van het bestuur.  Alle uittredende leden werden in hun ambt bevestigd, zodat de beheerraad er thans als volgt uitziet : voorzitter P. Vandamme, 1e ondervoorzitter P. Lantsoght, 2e ondervoorzitter Rob. Braet, sekretaris E. Van Iseghem, penningmeester W. Hautekiet, terreindirekteur R. Louagie, leden L. Dhondt, H. Mestdagh, Ch. Dupon, J. Saeys, P. Proot, G. Versyp, L. Baes, M. Brusselle, G. Van Tuyckom en dr. D. Decq.”

“Abonnementen en lidkaarten voetbalseizoen 1960-61” : “De abonnementen en lidkaarten 1960-61 kunnen afgehaald worden in het Hotel de Londres, ’t Zand, op zondag 24 juli van 10.30 tot 12.30 uur.  De geabonneerden op een voorbehouden zitplaats dienen deze te hernieuwen voor 15 augustus.  Na deze datum vervalt de prioriteit en worden ze ter beschikking gesteld van andere belangstellenden.”

* Brugge

* De Brugse wijk Sint-Jozef had destijds geen al te beste naam.  Deze sociale wijk waar vooral arbeiders met kroostrijke gezinnen woonden werd tijdens de jaren ‘50 en begin van de jaren ‘60 geterroriseerd door rondhangende jongerenbendes wat de parochie al snel de weinig flatterende naam Klein Korea opleverde.

Volgens oud-politieman Robert Buyls, zelf geboren en getogen op Sint-Jozef, lag kolenhandelaar Leon Vergaerde uit de Graaf de Mûelenaerelaan aan de basis van deze bijnaam.  Begin de jaren vijftig hadden meerdere straten in deze wijk nog geen wegverharding en tijdens regenperiodes werden ze telkens weer herschapen in modderpoelen.  Als kolenhandelaar Vergaerde dan met paard en kar moeizaam door deze straten trok zong hij “Ik papa, gon no Korea, holala lala”.

Wanneer de leden van deze jongerenbendes een volwassen leeftijd bereikt hadden en er blijkbaar geen opvolgers klaar stonden, keerde de rust in de wijk terug.  De vechtersmentaliteit van de jongeren in Klein Korea had ook een positieve kant : de Brugse boksvereniging van Achiel Wimme recruteerde een groot deel van haar leden op Sint-Jozef en bracht zelfs enkele boksers voort die een zekere reputatie verwierven.

Kolenhandelaar Leon Vergaerde en zijn paard Lies ter hoogte van zijn eerste woning in de Graaf de Mûelenaerelaan.  Deze laan stond bij de Bruggelingen ook bekend als de “Kitteldreve”.  Toen deze straat nog geen straatverlichting had kwamen verliefde koppeltjes hier elkaar hun liefde verklaren : de Graaf de Mûelenaerelaan werd al snel omgedoopt in de “Kitteldreve” (foto bron : beeldbank Brugge).

In juli 1960 nam het vandalisme op Sint-Jozef blijkbaar grote proporties aan want we lazen er volgende artikel over in “Het Brugsch Handelsblad” :

“Plaag van vandalisme op St-Jozef” : “De jongste tijd werd door kinderen op deze wijk schade toegebracht aan veldvruchten en aan een toestel in het speelpark.  Ook werd een inbraak gepleegd in het tehuis van de scouts, waar evenwel niets werd ontvreemd doch schade toegebracht aan de zich aldaar bevindende voorwerpen.  Ten slotte maakten sommige jongeren zich schuldig aan ongepast optreden in de kerk van St-Jozef.

Ingevolge de centralizatie van de politiediensten is de politiebewaking op St-Jozef fel verzwakt.  Het ware derhalve wenselijk, de bewaking van deze wijk opnieuw te intensifiëren, niet alleen om sommige jeugd aldaar in te tomen, doch ook de ouders voor onvoorziene uitgaven te behoeden.  De schuldigen aan deze vandalenstreken werden immers geïdentificeerd, zodat de ouders aanzienlijke bedragen als schadevergoeding moesten betalen.  De ouders dienen inderdaad te beseffen dat ze verantwoordelijk zijn voor hun kinderen, welk besef bij bepaalde ouderparen jammer genoeg pas ontwaakt, de dag, dat ze in hun geldbeugel moeten schieten.”

* Destijds kon het Dampoortkwartier in Sint-Kruis prat gaan op een bloeiende wijkkermis.  De festiviteiten duurden een volle week en er was voor elk wat wils.  Dat was in belangrijke mate te danken aan het enthousiast bestuur maar ook aan de talrijke herbergen van toen die ondertussen allemaal uit het straatbeeld verdwenen zijn.  In de Dampoortstraat troffen we de cafés Speyen, Flyer en ‘t Nieuw Kwartier aan, op de hoek van de Dampoortstraat en de Paradijsstraat kon je een glas drinken in café Paradijs en op de hoek van de Julius Dhooghelaan en het Koolstuk kon je terecht in café Center om de dorst te lessen.  Naast de nodige cafés had je er ook talrijke kruidenierswinkeltjes, vier beenhouwerijen, een schoenenmaker, enkele bakkerijen en nog veel meer.  Het Dampoortkwartier mocht terecht een bloeiende wijk genoemd worden.

“Sint-Kruis – Dampoortkwartierkermis 1960” - “Feestprogramma van 9 tot 16 juli” : “Zaterdag 9 juli : opening van de kermis met muziek – Te 13.30 uur : grote koers voor nieuwelingen BWB (zie sportblad) – Te 20 uur : gratis openingsbal in open lucht met verrassingstombola, aan café “Nieuw Kwartier”, orkest “The Rolly Maldo’s”.  Zondag 10 juli : te 10 uur : H. Mis voor de inwoners en afgestorvenen van het Dampoortkwartier – Te 14.30 uur : grote voetbalmatch voor veteranen tussen Eendracht Dampoortkwartier en Club Male op het plein van de Sportstraat – Van 14 tot 18.30 uur : gaaibolling voor iedereen aan café “Center”.  Inleg 5 frank per serie van 6 bollen.  Kamping te 18.30 uur, 500 frank prijzen – Van 19 uur af in café “Speyen”, groot bal.  Maandag 11 juli : te 14 uur aan café “Center” troumadam voor alle kinders van de wijk, 500 frank prijzen – Van 14 tot 18 uur aan café “Paradijs” gratis stakenbolling voor alle vrouwen van de wijk, 500 frank prijzen – Vanaf 19 uur in café “Speyen”, groot bal.  Dinsdag 12 juli : van 20 tot 23 uur aan café “Flyer”, optreden van het kabaretgezelschap “De Lachzaaiers” uit Bredene.  Woensdag 13 juli : van 18.30 tot 20.30 uur aan café “Center”, gratis gaaibolling voor alle mannen van de wijk, 500 frank prijzen – Vanaf 19 uur : gratis hondendemonstratie van “De Hondenvrienden” op het terrein aan de wasserij “De Meeuw”.  Donderdag 14 juli : te 20 uur aan de Welvaartwinkel en te 21 uur in de Paradijsstraat, wagenspel “De Duivel te sterk” door het plaatselijk toneelgezelschap Reynaert.  Zaterdag 16 juli : te 18 uur, aan café “Nieuw Kwartier”, grote beschrijving op de liggende wip met 2.500 frank prijzen, 300 frank gratis en 1.000 frank gratis in natura in het spel, gegeven door cafés “Nieuw Kwartier” en “Flyer” – Te 20 uur : gratis sluitingsbal tussen cafés “Speyen” en “Paradijs” – Tijdens de kermis platen op aanvraag bij Gerard De Waele.”

Deze foto is genomen vanaf de Dampoortstraat.  We zien op de hoek de voordeur en een deel van de gevels van het vroegere café “Paradijs”.  De straat waar auto’s geparkeerd staan is de Paradijsstraat.  Op de achtergrond zien we het grote witte huis in de Sportstraat waar zich destijds het sportterrein (met o.a. sportterreinen en een zwembad) van betonwerkerij Declercq bevond.  De stratenaanleg van het Dampoortkwartier concentreerde zich vooral links en rechts van de Karel van Manderstraat.  De betonfabriek Declercq zorgde mee voor de huisvesting van haar arbeiders door middel van rijen eenheidsbebouwing in het Koolstuk (huisnummers 6 tot 28), in de Korte Sportstraat (huisnummers 5 tot 19 en 6 tot 16) en in de Sportstraat (huisnummers 29 tot 47).  Het Dampoortkwartier mocht niet klagen over de nabije bedrijven want terwijl betonwerkerij Declercq een zwembad liet aanleggen in de Sportstraat zorgde de naburige Gistfabriek dat er aan het zuidervaartje sportterreinen ter beschikking kwamen voor hun personeel terwijl zij ook nog eens een 200-tal volkstuintjes verhuurden.

(bron : http://zulle.brugsebuurten.be/Detijdvantoen/SintKruisalgemeneinfo)

* Het uitgeven van postkaarten van de Brugse deelgemeenten is helaas in onbruik geraakt maar destijds voelden plaatselijke handelaars zich vaak geroepen om foto’s uit te geven met zichten uit hun eigen gemeente.  Fotograaf Walter Depuydt, die destijds een winkel uitbaatte in de Brieversweg in Sint-Kruis en een tweede winkel had in de Brugse Sint-Amandsstraat, gaf foto’s uit met Sint-Kruis als onderwerp.  Ook krantenhandelaar Van Hoorickx uit de Moerkerkse Steenweg mocht zich initiatiefnemer noemen van het uitgeven van zichtkaarten van zijn gemeente.  In “Het Brugsch Handelsblad” verscheen hierover een aankondiging :

 

NIEUW !  NIEUW !

Twaalf mooie

FOTO-ZICHTKAARTEN

van Sint-Kruis

en Male.

 

Te verkrijgen in exklusiviteit bij :

DAGBLADHANDEL

F. VAN HOORICKX

Moerkerksesteenweg 235 – Sint-Kruis

De ondertussen verdwenen Sint-Henricusschool langs de Moerkerkse Steenweg.  Twee huizen voorbij het schoolgebouw was dagbladhandel F. Van Hoorickx gevestigd (bron : foto Heemkunde Sint-Kruis).

* Wie met de auto rijdt zal zich waarschijnlijk reeds meer dan eens geërgerd hebben aan het vaak lakse gedrag van de meestal jonge fietsers die (soms zelfs uitdagend) gewoon naast elkaar fietsen en het geduld van de automobilisten dusdanig op de proef stellen dat die zich vaak geroepen voelen om hun ongenoegen te uiten door hard te claxonneren.  Vroeger was met twee naast elkaar fietsen streng verboden !  Als je door een agent of door een rijkswachter betrapt werd vloog je meestal de bon op !  Keurig achter elkaar rijden was de boodschap… tot ene Jean-Luc Dehaene, van 1988 tot 1992 minister van verkeer, het nodig vond zone 30 in te voeren en in één adem door te beslissen dat fietsers naast elkaar mochten rijden…  Veel autochauffeurs zullen het hem niet in dank afgenomen hebben…

Maar niet alleen fietsers moesten destijds op hun tellen passen, ook chauffeurs die hun claxon eens wilden uittestten keken best eerst eens goed rond of er geen wetsdienaar in de buurt was en zelfs voetgangers konden blijkbaar ook wel nog iets bijleren…

Hoe dan ook, reeds in 1960 klaagde het publiek bepaalde feiten aan in het verkeer, dat voor verbetering vatbaar was :

“Het publiek klaagt aan ! – Verkeersreglementen worden niet genoeg toegepast !” : “Reeds meermaals werden wij er op attent gemaakt, en terecht, dat vele automobilisten schijnen vergeten te hebben dat het streng verboden is te toeten in steden en in bebouwde kommen, tenzij bij onmiddellijk gevaar (luidruchtige hoornen zijn echter verboden).  Van valavond tot zonsopgang is het zelfs strikt verboden te toeten ; met te flikkeren met de grote lichten meldt men zijn komst.  Nieuwe wagens hebben een automatisch flikkersysteem.  Het reglement is nochtans niet zo oud om totaal te zijn vergeten.  De mensen verlangen meer en meer rust en stilte.

Ook de fietsers vergeten het reglement !  Inderdaad schijnen zij niet te weten dat het ten strengste verboden is met 2 of met meer naast elkaar te rijden.  Sommigen drijven het dan nog zo ver, dat ze zich kwaad bloed zetten als men ze op hun overtreding wijst.  Dat hebben wij o.m. –en we zijn gewis niet de enigen !– vaak vastgesteld, zelfs nog deze week in verscheidene straten van de stad.

…En dan de talrijke voetgangers die heden nog niet weten dat zij verlichte kruispunten niet mogen oversteken wanneer het ROOD licht brandt.  Dit verbod geldt immers zowel voor voetgangers als voor fietsers en autobestuurders.

… Vele weggebruikers en inzonder fietsers menen dat zij mogen doorrijden of aanzetten als de rode en groene lichten samen branden.  Dat is totaal verkeerd !  Iedereen moet wachten tot enkel het groen lichtsignaal brandt.  (Dit is trouwens het gevaarlijkste moment)

… En wat gezegd over het oorverdovend lawaai van sommige brommers, skooters, moto’s en auto’s met open aflaatbuizen ?  Dit is een zoveelste overtreding van de wegkode, die in geen geval mag worden geduld.

… Om te eindigen drukken wij de wens uit, de voorrang van rechts te zien toepassen.  Dit zou het verkeer in vele gevallen vereenvoudigen.

Slotsom : weggebruikers, weest voorzichtig en verstandig, past het reglement toe.”

* In de rij van Brugse burgemeesters neemt Victor Van Hoestenberghe ongetwijfeld een prominente plaats in want hij was liefst bijna 32 jaar (!) de Brugse burgervader.  Van Hoestenberghe werd op 10 december 1868 geboren in Stalhille en bouwde later een carrière uit als advocaat in Brugge.  Zoals veel beoefenaars van een vrij beroep voelde hij zich aangetrokken tot de politiek.  Hij stapte de Brugse politieke wereld in en werd op 1 januari 1908 verkozen tot gemeenteraadslid op de lijst van de katholieke partij.  Op 1 juni 1912 werd hij schepen voor onderwijs.  Een jaar later werd hij schepen voor financies en oefende deze functie uit tot hij op 27 juni 1924 tot burgemeester van Brugge benoemd werd in opvolging van burgemeester Amedée Visart de Bocarmé.  Op 3 maart 1956, hij was toen bijna 88 jaar jong !, nam Van Hoestenberghe ontslag als burgemeester en werd hij opgevolgd door eerste schepen Pierre Vandamme.  Victor Van Hoestenberghe overleed in Brugge op 12 juli 1960.

Burgemeester Victor Van Hoestenberghe (bron foto : https://www.octaverotsaert.eu)

Uiteraard besteedde “Het Brugsch Handelsblad” de nodige aandacht aan de figuur Victor Van Hoestenberghe n.a.v. zijn overlijden (de begrafenis vond plaats op 16 juli) :

“Oudburgemeester V. Van Hoestenberghe overleden – Uitvaart heden voormiddag” : “Dinsdagmiddag overleed in zijn woning, Mallebergplein, dhr. Victor Van Hoestenberghe, oudburgemeester van Brugge.  Hij werd geboren op 10 december 1868 te Stalhille en promoveerde tot dokter in de rechten aan de universiteit van Leuven.  Kort nadien werd hij aan de balie van Brugge ingeschreven en vestigde hij zich metterwoon in onze stad.  In 1907 deed hij zijn eerste stappen in de politieke wereld en werd hij op de katholieke lijst verkozen tot gemeenteraadslid.  Na de verkiezingen  van 1911 werd hij voor de eerste maal tot schepen verkozen.  Na het overlijden van graaf Visart, die gedurende 48 jaar burgemeester van Brugge was geweest, werd dhr. Van Hoestenberghe op 27 juni 1924 benoemd tot zijn opvolger.  Hij bleef dit ambt bekleden tot in maart 1956, waarna hij werd opgevolgd door dhr. Pierre Vandamme, de huidige burgemeester van Brugge.  Een tijdlang was dhr. Van Hoestenberghe ook senator.  Vier jaar geleden werd hij door de koning tot het ridderschap verheven.  Naar aanleiding van zijn 25-jarig ambtsjubileum viel dhr. Van Hoestenberghe kort voor zijn aftreden een officiële hulde te beurt.

De begrafenis zal heden voormiddag plaats hebben, na een dienst te 11 uur in de Ste-Walburgakerk.

Het stadsbestuur verzoekt de plaatselijke verenigingen met een afvaardiging op deze rouwplechtigheid te willen aanwezig zijn.  Het stoffelijk overschot werd gisteravond naar het stadhuis overgebracht, waar een rouwkapel was ingericht.  De bevolking kreeg vanaf 18 uur gelegenheid een laatste hulde te brengen.  Door middel van een plakbrief werd de bevolking verzocht aan de begrafenisplechtigheid deel te nemen.  De rouwstoet zal geopend worden door de muziekkapel van de Scouts.” 

In 1953 hield Koning Boudewijn zijn Blijde Intrede in Brugge.  Provinciegouverneur Pierre Van Outryve d’Ydewalle en burgemeester Victor Van Hoestenberghe ontving de vorst in hun ambtskledij.

Deze opname werd gemaakt in het Brugse havengebied waar de vorst zal inschepen voor zijn tocht op het zeekanaal.  Vanaf dan krijgt het kanaal de naam Boudewijnkanaal.  We zien koning Boudewijn centraal op de foto met aan zijn rechterzijde gouverneur Van Outryve d’Ydewalle en aan zijn linkerzijde burgemeester Van Hoestenberghe (bron : beeldbank Brugge).

* internationaal

In 1960 was de toestand in onze voormalige kolonie Kongo voor de vele Belgen die er verbleven heel onzeker.  Zij werden er geconfronteerd met muitende militairen die het geweld niet schuwden en er zelfs niet voor terugdeinsden blanken te vermoorden.  “Het Brugsch Handelsblad” probeerde voor de lezers op het thuisfront de uiterst gevaarlijke toestand in het Afrikaanse land te beschrijven :

“Toestand in Kongo hachelijk – Leopoldstad door muitende troepen afgezonderd – 3.000 Belgische vrouwen en kinderen naar Brazzaville geëvakueerd” -  “Dramatische toestand in Kongo – Slappe houding van Belgische Regering wekt verbijstering” : “De berichten uit Kongo werden gisteren van langsom slechter.  Terwijl de UNO met eenparigheid van stemmen de nieuwe republiek Kongo als lid opnam, is de jonge staat aan een ernstige krisis ten prooi, die in burgeroorlog dreigt te ontaarden.

Donderdagavond ontstond te Leopoldstad ernstige beroering toen het gerucht de ronde deed, dat Russische vliegtuigen met wapens geland waren.  De Weermacht liep te wapen en is op haar beurt aan het muiten geslagen.  Gisteren was Leopoldstad praktisch volledig van de buitenwereld afgesloten.  Alle télé-verbindingen met Leopoldstad werden vanaf 9 uur ’s morgens verbroken.  Te Brussel dacht men, dat zulks aan een staking van het personeel te wijten was.  Er is nog kontakt met Elizabethstad in Kongo.  Naar verluidt zouden thans alle blanken de muitersstad Thysstad ontruimd hebben.  Vermoeid, bestoft en ontredderd kwamen onze landgenoten in de loop van donderdag en vrijdag te Leopoldstad aan, alhoewel de toegang gisteren praktisch werd afgesloten.  Over de Kongostroom werd een ontruimingsketting voor blanke vrouwen en kinderen per snelboot ingelegd naar Brazzaville, hoofdstad van de (Franse) Republiek Kongo.  Naar schatting bevonden zich gisteren circa 3.000 Belgische vrouwen en kinderen in deze stad, o.w. mevrouw Janssens, echtgenote van de gewezen bevelhebber van de Kongolese Weermacht.  Ook blanke mannen werden op aandringen van de Belgische diplomatieke missie naar Brazzaville overgebracht, doch de evakuatie moest gisteren onderbroken worden.  Het vliegveld van N’Djili werd eveneens volledig afgegrendeld.  Men verwachtte tegen hedenochtend 2 uur te Brussel het eerste vliegtuig uit Leopoldstad met ontruimde vrouwen en kinderen aan boord.

Te Brazzaville werd te 11.30 uur een radio-oproep van de Belgische Ambassade te Leopoldstad opgevangen, waarin gevraagd werd, de evakuatie voort te zetten, doch waarin alle Belgische ambtenaren verzocht werden, op hun post te blijven.  Er is thans alleen verbinding tussen België en Kongo via de officiële diensten.  Er was steeds minder nieuws uit Kongo te krijgen, tenzij gedeeltelijk via Brazzaville.  De regering is inmiddels gisterenvoormiddag te Brussel bijeengekomen, om maatregelen te treffen voor de ontruiming van Kongo door de blanken.

Het hoeft geen betoog, dat de dramatische ontwikkeling in ons land grote beroeringheeft gewekt en dat men uitziet naar een poging, om een gunstige wending in de krisis te bewerken.”

(Marnix Knockaert)

Lees meer