koop tickets online

Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 205)

Cerle Brugge KSV

(periode van 09-07-1960 -> 16-07-1960)

* Cercle

Op voetbalgebied was het momenteel duidelijk komkommertijd.  Na de ophefmakende overstap van Hans Gerard naar Union Sint-Gillis was de storm ogenschijnlijk gaan liggen en leek windstilte te overheersen : voorlopig dus geen uitgaande transfers meer maar evenmin inkomende transfers.  En de modale Cerclesupporter verwachtte waarschijnlijk toch wel één, en waarschijnlijk liefst meerdere, nieuwe klepper(s) die de promotie zou(den) waarmaken.

Voorlopig dienden de fans echter hun voetbalhonger te stillen met eerder dagdagelijks nieuws…

“Algemene vergadering” : “Verleden maandag had de algemene vergadering plaats met herkiezing van de helft van het bestuur.  Alle uittredende leden werden in hun ambt bevestigd, zodat de beheerraad er thans als volgt uitziet : voorzitter P. Vandamme, 1e ondervoorzitter P. Lantsoght, 2e ondervoorzitter Rob. Braet, sekretaris E. Van Iseghem, penningmeester W. Hautekiet, terreindirekteur R. Louagie, leden L. Dhondt, H. Mestdagh, Ch. Dupon, J. Saeys, P. Proot, G. Versyp, L. Baes, M. Brusselle, G. Van Tuyckom en dr. D. Decq.”

“Abonnementen en lidkaarten voetbalseizoen 1960-61” : “De abonnementen en lidkaarten 1960-61 kunnen afgehaald worden in het Hotel de Londres, ’t Zand, op zondag 24 juli van 10.30 tot 12.30 uur.  De geabonneerden op een voorbehouden zitplaats dienen deze te hernieuwen voor 15 augustus.  Na deze datum vervalt de prioriteit en worden ze ter beschikking gesteld van andere belangstellenden.”

* Brugge

* De Brugse wijk Sint-Jozef had destijds geen al te beste naam.  Deze sociale wijk waar vooral arbeiders met kroostrijke gezinnen woonden werd tijdens de jaren ‘50 en begin van de jaren ‘60 geterroriseerd door rondhangende jongerenbendes wat de parochie al snel de weinig flatterende naam Klein Korea opleverde.

Volgens oud-politieman Robert Buyls, zelf geboren en getogen op Sint-Jozef, lag kolenhandelaar Leon Vergaerde uit de Graaf de Mûelenaerelaan aan de basis van deze bijnaam.  Begin de jaren vijftig hadden meerdere straten in deze wijk nog geen wegverharding en tijdens regenperiodes werden ze telkens weer herschapen in modderpoelen.  Als kolenhandelaar Vergaerde dan met paard en kar moeizaam door deze straten trok zong hij “Ik papa, gon no Korea, holala lala”.

Wanneer de leden van deze jongerenbendes een volwassen leeftijd bereikt hadden en er blijkbaar geen opvolgers klaar stonden, keerde de rust in de wijk terug.  De vechtersmentaliteit van de jongeren in Klein Korea had ook een positieve kant : de Brugse boksvereniging van Achiel Wimme recruteerde een groot deel van haar leden op Sint-Jozef en bracht zelfs enkele boksers voort die een zekere reputatie verwierven.

Kolenhandelaar Leon Vergaerde en zijn paard Lies ter hoogte van zijn eerste woning in de Graaf de Mûelenaerelaan.  Deze laan stond bij de Bruggelingen ook bekend als de “Kitteldreve”.  Toen deze straat nog geen straatverlichting had kwamen verliefde koppeltjes hier elkaar hun liefde verklaren : de Graaf de Mûelenaerelaan werd al snel omgedoopt in de “Kitteldreve” (foto bron : beeldbank Brugge).

In juli 1960 nam het vandalisme op Sint-Jozef blijkbaar grote proporties aan want we lazen er volgende artikel over in “Het Brugsch Handelsblad” :

“Plaag van vandalisme op St-Jozef” : “De jongste tijd werd door kinderen op deze wijk schade toegebracht aan veldvruchten en aan een toestel in het speelpark.  Ook werd een inbraak gepleegd in het tehuis van de scouts, waar evenwel niets werd ontvreemd doch schade toegebracht aan de zich aldaar bevindende voorwerpen.  Ten slotte maakten sommige jongeren zich schuldig aan ongepast optreden in de kerk van St-Jozef.

Ingevolge de centralizatie van de politiediensten is de politiebewaking op St-Jozef fel verzwakt.  Het ware derhalve wenselijk, de bewaking van deze wijk opnieuw te intensifiëren, niet alleen om sommige jeugd aldaar in te tomen, doch ook de ouders voor onvoorziene uitgaven te behoeden.  De schuldigen aan deze vandalenstreken werden immers geïdentificeerd, zodat de ouders aanzienlijke bedragen als schadevergoeding moesten betalen.  De ouders dienen inderdaad te beseffen dat ze verantwoordelijk zijn voor hun kinderen, welk besef bij bepaalde ouderparen jammer genoeg pas ontwaakt, de dag, dat ze in hun geldbeugel moeten schieten.”

* Destijds kon het Dampoortkwartier in Sint-Kruis prat gaan op een bloeiende wijkkermis.  De festiviteiten duurden een volle week en er was voor elk wat wils.  Dat was in belangrijke mate te danken aan het enthousiast bestuur maar ook aan de talrijke herbergen van toen die ondertussen allemaal uit het straatbeeld verdwenen zijn.  In de Dampoortstraat troffen we de cafés Speyen, Flyer en ‘t Nieuw Kwartier aan, op de hoek van de Dampoortstraat en de Paradijsstraat kon je een glas drinken in café Paradijs en op de hoek van de Julius Dhooghelaan en het Koolstuk kon je terecht in café Center om de dorst te lessen.  Naast de nodige cafés had je er ook talrijke kruidenierswinkeltjes, vier beenhouwerijen, een schoenenmaker, enkele bakkerijen en nog veel meer.  Het Dampoortkwartier mocht terecht een bloeiende wijk genoemd worden.

“Sint-Kruis – Dampoortkwartierkermis 1960” - “Feestprogramma van 9 tot 16 juli” : “Zaterdag 9 juli : opening van de kermis met muziek – Te 13.30 uur : grote koers voor nieuwelingen BWB (zie sportblad) – Te 20 uur : gratis openingsbal in open lucht met verrassingstombola, aan café “Nieuw Kwartier”, orkest “The Rolly Maldo’s”.  Zondag 10 juli : te 10 uur : H. Mis voor de inwoners en afgestorvenen van het Dampoortkwartier – Te 14.30 uur : grote voetbalmatch voor veteranen tussen Eendracht Dampoortkwartier en Club Male op het plein van de Sportstraat – Van 14 tot 18.30 uur : gaaibolling voor iedereen aan café “Center”.  Inleg 5 frank per serie van 6 bollen.  Kamping te 18.30 uur, 500 frank prijzen – Van 19 uur af in café “Speyen”, groot bal.  Maandag 11 juli : te 14 uur aan café “Center” troumadam voor alle kinders van de wijk, 500 frank prijzen – Van 14 tot 18 uur aan café “Paradijs” gratis stakenbolling voor alle vrouwen van de wijk, 500 frank prijzen – Vanaf 19 uur in café “Speyen”, groot bal.  Dinsdag 12 juli : van 20 tot 23 uur aan café “Flyer”, optreden van het kabaretgezelschap “De Lachzaaiers” uit Bredene.  Woensdag 13 juli : van 18.30 tot 20.30 uur aan café “Center”, gratis gaaibolling voor alle mannen van de wijk, 500 frank prijzen – Vanaf 19 uur : gratis hondendemonstratie van “De Hondenvrienden” op het terrein aan de wasserij “De Meeuw”.  Donderdag 14 juli : te 20 uur aan de Welvaartwinkel en te 21 uur in de Paradijsstraat, wagenspel “De Duivel te sterk” door het plaatselijk toneelgezelschap Reynaert.  Zaterdag 16 juli : te 18 uur, aan café “Nieuw Kwartier”, grote beschrijving op de liggende wip met 2.500 frank prijzen, 300 frank gratis en 1.000 frank gratis in natura in het spel, gegeven door cafés “Nieuw Kwartier” en “Flyer” – Te 20 uur : gratis sluitingsbal tussen cafés “Speyen” en “Paradijs” – Tijdens de kermis platen op aanvraag bij Gerard De Waele.”

Deze foto is genomen vanaf de Dampoortstraat.  We zien op de hoek de voordeur en een deel van de gevels van het vroegere café “Paradijs”.  De straat waar auto’s geparkeerd staan is de Paradijsstraat.  Op de achtergrond zien we het grote witte huis in de Sportstraat waar zich destijds het sportterrein (met o.a. sportterreinen en een zwembad) van betonwerkerij Declercq bevond.  De stratenaanleg van het Dampoortkwartier concentreerde zich vooral links en rechts van de Karel van Manderstraat.  De betonfabriek Declercq zorgde mee voor de huisvesting van haar arbeiders door middel van rijen eenheidsbebouwing in het Koolstuk (huisnummers 6 tot 28), in de Korte Sportstraat (huisnummers 5 tot 19 en 6 tot 16) en in de Sportstraat (huisnummers 29 tot 47).  Het Dampoortkwartier mocht niet klagen over de nabije bedrijven want terwijl betonwerkerij Declercq een zwembad liet aanleggen in de Sportstraat zorgde de naburige Gistfabriek dat er aan het zuidervaartje sportterreinen ter beschikking kwamen voor hun personeel terwijl zij ook nog eens een 200-tal volkstuintjes verhuurden.

(bron : http://zulle.brugsebuurten.be/Detijdvantoen/SintKruisalgemeneinfo)

* Het uitgeven van postkaarten van de Brugse deelgemeenten is helaas in onbruik geraakt maar destijds voelden plaatselijke handelaars zich vaak geroepen om foto’s uit te geven met zichten uit hun eigen gemeente.  Fotograaf Walter Depuydt, die destijds een winkel uitbaatte in de Brieversweg in Sint-Kruis en een tweede winkel had in de Brugse Sint-Amandsstraat, gaf foto’s uit met Sint-Kruis als onderwerp.  Ook krantenhandelaar Van Hoorickx uit de Moerkerkse Steenweg mocht zich initiatiefnemer noemen van het uitgeven van zichtkaarten van zijn gemeente.  In “Het Brugsch Handelsblad” verscheen hierover een aankondiging :

 

NIEUW !  NIEUW !

Twaalf mooie

FOTO-ZICHTKAARTEN

van Sint-Kruis

en Male.

 

Te verkrijgen in exklusiviteit bij :

DAGBLADHANDEL

F. VAN HOORICKX

Moerkerksesteenweg 235 – Sint-Kruis

De ondertussen verdwenen Sint-Henricusschool langs de Moerkerkse Steenweg.  Twee huizen voorbij het schoolgebouw was dagbladhandel F. Van Hoorickx gevestigd (bron : foto Heemkunde Sint-Kruis).

* Wie met de auto rijdt zal zich waarschijnlijk reeds meer dan eens geërgerd hebben aan het vaak lakse gedrag van de meestal jonge fietsers die (soms zelfs uitdagend) gewoon naast elkaar fietsen en het geduld van de automobilisten dusdanig op de proef stellen dat die zich vaak geroepen voelen om hun ongenoegen te uiten door hard te claxonneren.  Vroeger was met twee naast elkaar fietsen streng verboden !  Als je door een agent of door een rijkswachter betrapt werd vloog je meestal de bon op !  Keurig achter elkaar rijden was de boodschap… tot ene Jean-Luc Dehaene, van 1988 tot 1992 minister van verkeer, het nodig vond zone 30 in te voeren en in één adem door te beslissen dat fietsers naast elkaar mochten rijden…  Veel autochauffeurs zullen het hem niet in dank afgenomen hebben…

Maar niet alleen fietsers moesten destijds op hun tellen passen, ook chauffeurs die hun claxon eens wilden uittestten keken best eerst eens goed rond of er geen wetsdienaar in de buurt was en zelfs voetgangers konden blijkbaar ook wel nog iets bijleren…

Hoe dan ook, reeds in 1960 klaagde het publiek bepaalde feiten aan in het verkeer, dat voor verbetering vatbaar was :

“Het publiek klaagt aan ! – Verkeersreglementen worden niet genoeg toegepast !” : “Reeds meermaals werden wij er op attent gemaakt, en terecht, dat vele automobilisten schijnen vergeten te hebben dat het streng verboden is te toeten in steden en in bebouwde kommen, tenzij bij onmiddellijk gevaar (luidruchtige hoornen zijn echter verboden).  Van valavond tot zonsopgang is het zelfs strikt verboden te toeten ; met te flikkeren met de grote lichten meldt men zijn komst.  Nieuwe wagens hebben een automatisch flikkersysteem.  Het reglement is nochtans niet zo oud om totaal te zijn vergeten.  De mensen verlangen meer en meer rust en stilte.

Ook de fietsers vergeten het reglement !  Inderdaad schijnen zij niet te weten dat het ten strengste verboden is met 2 of met meer naast elkaar te rijden.  Sommigen drijven het dan nog zo ver, dat ze zich kwaad bloed zetten als men ze op hun overtreding wijst.  Dat hebben wij o.m. –en we zijn gewis niet de enigen !– vaak vastgesteld, zelfs nog deze week in verscheidene straten van de stad.

…En dan de talrijke voetgangers die heden nog niet weten dat zij verlichte kruispunten niet mogen oversteken wanneer het ROOD licht brandt.  Dit verbod geldt immers zowel voor voetgangers als voor fietsers en autobestuurders.

… Vele weggebruikers en inzonder fietsers menen dat zij mogen doorrijden of aanzetten als de rode en groene lichten samen branden.  Dat is totaal verkeerd !  Iedereen moet wachten tot enkel het groen lichtsignaal brandt.  (Dit is trouwens het gevaarlijkste moment)

… En wat gezegd over het oorverdovend lawaai van sommige brommers, skooters, moto’s en auto’s met open aflaatbuizen ?  Dit is een zoveelste overtreding van de wegkode, die in geen geval mag worden geduld.

… Om te eindigen drukken wij de wens uit, de voorrang van rechts te zien toepassen.  Dit zou het verkeer in vele gevallen vereenvoudigen.

Slotsom : weggebruikers, weest voorzichtig en verstandig, past het reglement toe.”

* In de rij van Brugse burgemeesters neemt Victor Van Hoestenberghe ongetwijfeld een prominente plaats in want hij was liefst bijna 32 jaar (!) de Brugse burgervader.  Van Hoestenberghe werd op 10 december 1868 geboren in Stalhille en bouwde later een carrière uit als advocaat in Brugge.  Zoals veel beoefenaars van een vrij beroep voelde hij zich aangetrokken tot de politiek.  Hij stapte de Brugse politieke wereld in en werd op 1 januari 1908 verkozen tot gemeenteraadslid op de lijst van de katholieke partij.  Op 1 juni 1912 werd hij schepen voor onderwijs.  Een jaar later werd hij schepen voor financies en oefende deze functie uit tot hij op 27 juni 1924 tot burgemeester van Brugge benoemd werd in opvolging van burgemeester Amedée Visart de Bocarmé.  Op 3 maart 1956, hij was toen bijna 88 jaar jong !, nam Van Hoestenberghe ontslag als burgemeester en werd hij opgevolgd door eerste schepen Pierre Vandamme.  Victor Van Hoestenberghe overleed in Brugge op 12 juli 1960.

Burgemeester Victor Van Hoestenberghe (bron foto : https://www.octaverotsaert.eu)

Uiteraard besteedde “Het Brugsch Handelsblad” de nodige aandacht aan de figuur Victor Van Hoestenberghe n.a.v. zijn overlijden (de begrafenis vond plaats op 16 juli) :

“Oudburgemeester V. Van Hoestenberghe overleden – Uitvaart heden voormiddag” : “Dinsdagmiddag overleed in zijn woning, Mallebergplein, dhr. Victor Van Hoestenberghe, oudburgemeester van Brugge.  Hij werd geboren op 10 december 1868 te Stalhille en promoveerde tot dokter in de rechten aan de universiteit van Leuven.  Kort nadien werd hij aan de balie van Brugge ingeschreven en vestigde hij zich metterwoon in onze stad.  In 1907 deed hij zijn eerste stappen in de politieke wereld en werd hij op de katholieke lijst verkozen tot gemeenteraadslid.  Na de verkiezingen  van 1911 werd hij voor de eerste maal tot schepen verkozen.  Na het overlijden van graaf Visart, die gedurende 48 jaar burgemeester van Brugge was geweest, werd dhr. Van Hoestenberghe op 27 juni 1924 benoemd tot zijn opvolger.  Hij bleef dit ambt bekleden tot in maart 1956, waarna hij werd opgevolgd door dhr. Pierre Vandamme, de huidige burgemeester van Brugge.  Een tijdlang was dhr. Van Hoestenberghe ook senator.  Vier jaar geleden werd hij door de koning tot het ridderschap verheven.  Naar aanleiding van zijn 25-jarig ambtsjubileum viel dhr. Van Hoestenberghe kort voor zijn aftreden een officiële hulde te beurt.

De begrafenis zal heden voormiddag plaats hebben, na een dienst te 11 uur in de Ste-Walburgakerk.

Het stadsbestuur verzoekt de plaatselijke verenigingen met een afvaardiging op deze rouwplechtigheid te willen aanwezig zijn.  Het stoffelijk overschot werd gisteravond naar het stadhuis overgebracht, waar een rouwkapel was ingericht.  De bevolking kreeg vanaf 18 uur gelegenheid een laatste hulde te brengen.  Door middel van een plakbrief werd de bevolking verzocht aan de begrafenisplechtigheid deel te nemen.  De rouwstoet zal geopend worden door de muziekkapel van de Scouts.” 

In 1953 hield Koning Boudewijn zijn Blijde Intrede in Brugge.  Provinciegouverneur Pierre Van Outryve d’Ydewalle en burgemeester Victor Van Hoestenberghe ontving de vorst in hun ambtskledij.

Deze opname werd gemaakt in het Brugse havengebied waar de vorst zal inschepen voor zijn tocht op het zeekanaal.  Vanaf dan krijgt het kanaal de naam Boudewijnkanaal.  We zien koning Boudewijn centraal op de foto met aan zijn rechterzijde gouverneur Van Outryve d’Ydewalle en aan zijn linkerzijde burgemeester Van Hoestenberghe (bron : beeldbank Brugge).

* internationaal

In 1960 was de toestand in onze voormalige kolonie Kongo voor de vele Belgen die er verbleven heel onzeker.  Zij werden er geconfronteerd met muitende militairen die het geweld niet schuwden en er zelfs niet voor terugdeinsden blanken te vermoorden.  “Het Brugsch Handelsblad” probeerde voor de lezers op het thuisfront de uiterst gevaarlijke toestand in het Afrikaanse land te beschrijven :

“Toestand in Kongo hachelijk – Leopoldstad door muitende troepen afgezonderd – 3.000 Belgische vrouwen en kinderen naar Brazzaville geëvakueerd” -  “Dramatische toestand in Kongo – Slappe houding van Belgische Regering wekt verbijstering” : “De berichten uit Kongo werden gisteren van langsom slechter.  Terwijl de UNO met eenparigheid van stemmen de nieuwe republiek Kongo als lid opnam, is de jonge staat aan een ernstige krisis ten prooi, die in burgeroorlog dreigt te ontaarden.

Donderdagavond ontstond te Leopoldstad ernstige beroering toen het gerucht de ronde deed, dat Russische vliegtuigen met wapens geland waren.  De Weermacht liep te wapen en is op haar beurt aan het muiten geslagen.  Gisteren was Leopoldstad praktisch volledig van de buitenwereld afgesloten.  Alle télé-verbindingen met Leopoldstad werden vanaf 9 uur ’s morgens verbroken.  Te Brussel dacht men, dat zulks aan een staking van het personeel te wijten was.  Er is nog kontakt met Elizabethstad in Kongo.  Naar verluidt zouden thans alle blanken de muitersstad Thysstad ontruimd hebben.  Vermoeid, bestoft en ontredderd kwamen onze landgenoten in de loop van donderdag en vrijdag te Leopoldstad aan, alhoewel de toegang gisteren praktisch werd afgesloten.  Over de Kongostroom werd een ontruimingsketting voor blanke vrouwen en kinderen per snelboot ingelegd naar Brazzaville, hoofdstad van de (Franse) Republiek Kongo.  Naar schatting bevonden zich gisteren circa 3.000 Belgische vrouwen en kinderen in deze stad, o.w. mevrouw Janssens, echtgenote van de gewezen bevelhebber van de Kongolese Weermacht.  Ook blanke mannen werden op aandringen van de Belgische diplomatieke missie naar Brazzaville overgebracht, doch de evakuatie moest gisteren onderbroken worden.  Het vliegveld van N’Djili werd eveneens volledig afgegrendeld.  Men verwachtte tegen hedenochtend 2 uur te Brussel het eerste vliegtuig uit Leopoldstad met ontruimde vrouwen en kinderen aan boord.

Te Brazzaville werd te 11.30 uur een radio-oproep van de Belgische Ambassade te Leopoldstad opgevangen, waarin gevraagd werd, de evakuatie voort te zetten, doch waarin alle Belgische ambtenaren verzocht werden, op hun post te blijven.  Er is thans alleen verbinding tussen België en Kongo via de officiële diensten.  Er was steeds minder nieuws uit Kongo te krijgen, tenzij gedeeltelijk via Brazzaville.  De regering is inmiddels gisterenvoormiddag te Brussel bijeengekomen, om maatregelen te treffen voor de ontruiming van Kongo door de blanken.

Het hoeft geen betoog, dat de dramatische ontwikkeling in ons land grote beroeringheeft gewekt en dat men uitziet naar een poging, om een gunstige wending in de krisis te bewerken.”

(Marnix Knockaert)

Gerelateerde nieuwsberichten

Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Edgaras Utkus

SHOT sprak met … Edgaras Utkus

“Veel kwaliteit in de groep”

Mijn eerste spelersinterview van het seizoen was er één met Edgaras Utkus.  De jonge Litouwer maakte in het tussenseizoen de overstap van Monaco naar Cercle Brugge.  Hij ontpopte zich op het veld tot een vaste waarde in de opstelling van Yves Vanderhaeghe.  Op het veld spat de passie ervan af.  Herinner u zich nog de ontlading bij Edgaras toen Waldo Rubio de gelijkmaker lukte in en tegen Club?  Ook als gesprekspartner was hij aangenaam.  Het relaas van het interview met onze 21-jarige centrale verdediger vind je hier.

Edgaras, kun je voor onze lezers eens je algemene voorgeschiedenis en die in het voetbal schetsen? 
Het levenslicht zag ik in een klein Litouws stadje.  Het was ook daar dat ik voor de lol begon te voetballen.  Eerst was dat met vrienden en totaal niet in teamverband.  Al snel bleek dat ik toch talent had voor het spelletje.  Toen ik dertien jaar was, werd ik door scouts opgemerkt en mocht ik trainingen volgen bij de enige voetbalacademie die Litouwen rijk is.  Dat was best een eind van waar ik vandaan kwam en dus ook een erg grote stap als jongeling.  Maar ik speelde erg graag voetbal en greep de kans dan ook met beide handen.   Het was de enige weg naar een carrière als profvoetballer.  De academie bevond zich in Kaunas, de tweede grootste stad van Litouwen (na de hoofdstad Vilnius).  Er hoorde een internaat bij en op eigen benen staan.  Op die manier werd ik snel volwassen. 

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Urbain Braems

Onder deze titel verscheen goed twaalf jaar geleden een interview met Urbain Braems in SHOT.

Bouwstenen van Groen en Zwart                       Georges Debacker

In de voorbije 110 jaar hebben heel wat mensen hun steentje bijgedragen tot de rijke geschiedenis van Cercle. Sommigen door hun inzet, anderen door een financiële input of beide. In het kader van het 110-jarig bestaan laten we in deze 85e jaargang van SHOT enkele mensen aan het woord die in een bepaalde periode, of door een markant feit, een opmerkelijk steentje bijdroegen tot de constructie van het Cerclekasteel.

In tegenstelling tot twee eerdere edities van deze rubriek gaat het ditmaal niet over een vrijwillige medewerker, maar over een trainer. Een toptrainer kun je zeker stellen, zonder zijn sportieve kwaliteiten destijds als spits in de schaduw te stellen. Op de handen gedragen in Zottegem, Brugge, Antwerp, Beveren, Lokeren, Anderlecht en Standard tot in Turkije en Griekenland.  Het was me dan ook de moeite waard om tot in Zottegem te rijden, er bijzonder gastvrij ontvangen te worden, de hard disc van mijn dictafoon te laten vollopen en verder te gaan op papier, en tijdens het drie en een half uur durende geanimeerde gesprek een fles champagne te verorberen (de dame des huizes en ondergetekende) die reeds om 10.15 uur ontkurkt werd.  Mijn gastheer/spraakwaterval was Urbain Braems.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 229)

(Periode van 17-06-1961 -> 24-06-1961)

  • Cercle

Op het vlak van voetbal was het pure komkommertijd wat eigenlijk wel normaal was voor de tijd van het jaar.  Gelukkig staken er toch reeds wat transfergeluiden de kop op wat er voor zorgde dat de supporters hoe dan ook enige hoop mochten koesteren in het vooruitzicht van het nieuwe seizoen.
Maar we starten dit groen-zwarte nieuws met het bericht dat een nieuwe supportersvereniging het daglicht gezien had :

Lees meer
Cerle Brugge KSV
SHOT sprak met … Johan Cornille

Meer dan een halve eeuw vrijwilliger!

Een voetbalvereniging, en met uitbreiding elke vereniging, hoe groot of klein ze ook zijn, is niet leefbaar zonder vrijwilligers.  Zo ook Cercle natuurlijk.  Groen-Zwart kan beroep doen op tal van vrijwilligers die de meest uiteenlopende taken vervullen voor hun vereniging.  Eentje daarvan willen we hier even voorstellen en speciaal “in the picture” plaatsen.  Johan Cornille stopte immers met zijn functie eind afgelopen seizoen.  Hij heeft meer dan een halve eeuw (!) op zijn Cercle-teller.

Lees meer
Cerle Brugge KSV
Cercle en Brugge door de jaren heen… (deel 228)

(periode van 03-06-1961 -> 10-06-1961)

  • Cercle

Grote vreugde en bijgevolg ook een groot feest in het groen-zwarte deel van Brugge waar op zondag 4 juni 1961 de lang verwachte promotie van Cercle naar Eerste Klasse gevierd werd.  Het feestprogramma begon met een ontvangst op het gemeentehuis van Sint-Andries want tenslotte situeerde het Edgard De Smedtstadion zich in deze gemeente, gevolgd door een optocht door de Brugse straten en een hulde in het Brugs stadhuis omdat Cercle toch vooral een Brugse ploeg was en, zoals de Bourgondische mens in de Vlaming het graag heeft, afgesloten met een lekker promoveringsbanket dat gevolgd werd door een luisterrijk Cerclebal in de Stadshallen om toch nog enigszins, in de mate van het mogelijke natuurlijk, wat calorieën te verbranden.  Het gedacht maakt ook reeds veel goed…

En, zoals gebruikelijk is bij dergelijke festiviteiten, vloeide er niet enkel veel inkt op voorhand maar vloeide er ook nog eens veel inkt na het feest want toen moest de krantenlezer nog alles, in geuren en kleuren beschreven, voorgeschoteld krijgen.  Wij starten alvast met een artikeltje dat voor de viering gepubliceerd werd :

Het is er dan toch van gekomen…” : “Inderdaad het is er van gekomen…  Groen-Zwart mag feest vieren, want “Cercle” speelt toekomend seizoen weer in Eerste Afdeling !  Dat het morgen zondag een Hoogdag wordt voor alle Cercle-fans, lijdt alvast niet de minste twijfel.  Naar wij vernamen werden voor het groot feestbanket reeds meer dan 250 inschrijvingen geboekt, en dat belooft !  Voor het Promoveringsbal zal het enthousiasme zeker en vast worden ten top gedreven, en terecht.  André Deschepper, de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, verzekerde ons dat alles tot in de minste puntjes zal verzorgd zijn, zodat de Hoogdag van morgen zondag tot een echte en ware groen-zwarte vreugdedag zal uitgroeien.  Wij zijn er trouwens a priori van overtuigd.  Wij wensen van nu reeds alle Cercle-komitards, spelers en supporters gulhartig proficiat en vooral veel Cercle-pret op het groots feest !

Als vreugdevolle gebeurtenissen, zoals een promotie, je favoriete ploeg ten deel vallen kan dat ongetwijfeld de creativiteit van het individu prikkelen.  André Deschepper, in bovenstaand artikel reeds omschreven als de grote werker en bezieler van de feestelijkheden, beantwoordde aan die beschrijving en had dit bewezen door het “mannetje-met-de-ladder” te ontwerpen.  Het briljante idee was vrij simpel maar vaak is dat de beste garantie om het nodige succes te hebben.  Zijn ontwerp stelde een mannetje voor dat een ladder vasthield.  Onderaan de ladder kon je de tekst “Wij klimmen” lezen, bovenaan de ladder aangevuld met de sinds lang gekoesterde verzuchting “naar Eerste Nationale”.  Rond de ladder stonden de hoofden van trainer Delfour en de elf spelers die de promovering gerealiseerd hadden, afgebeeld.  Met andere woorden : een gegeerd hebbedingetje voor de echte groen-zwarte supporters !  Al zouden die supporters zich wel moeten tevreden stellen met een postkaart van het “mannetje-met-de-ladder”…

Lees meer

Ontvang al het Cercle Brugge nieuws als eerste in je mailbox!